محمد بن هندوشاه نخجوانى

101

دستور الكاتب في تعيين المراتب ( فارسى )

محمى دانسته « 1 » و از جمله متصرفات او در استيفاى ممالك محروسهء مملكت عراق عجم است از آب زرهه « 2 » كه بسراى جومه مشهورست تا كرمانشاهان كرمان و از خوار رى تا همدان و اسداباد و كرمانشاهان كردستان و او راه نيابت و قايم مقامى خود در استيفاى آن « 3 » مملكت بر خواجه جمال الدين ساوجى كه بفنون شرايف فضايل و ضروب حميدات « 4 » خصايل و طهارت نفس و غزارت « 5 » فضل و زكاء عنصر « 6 » و نقاى محتد موصوف و متحليست و از ذمايم ملكات و رذايل عادات متعرى « 7 » و متخلى « 8 » تفويض كرده دست او در حل و عقد اين منصب خطير و محل سامى جليل و نصب و عزل مستوفيان ولايات قوى و مطلق گردانيده و اعتماد كلى بر قول و قلم و امانت و ديانت و كوتاه‌دستى و كم‌طمعى او واجب دانسته تا او بر وجهى كه از كمال كفايت و وفور شهامت او معهود « 9 » و متعارفست بضبط اموال ولايات و تدبير و تنسيق وجوهات مشغول شده نوعى سازد كه مال و متوجهات بموجب احالات و بروات ديوان بزرگ « 10 » در حيز حصول

--> ( 1 ) - ت : داشته . ( 2 ) ب : ذرهه ، ث : زرمعه . ( 3 ) - آ ب ت : حذف شده . ( 4 ) ت : حمدا ؟ ؟ ؟ . ( 5 ) ب : غرارت ، ت : عرارت ، ث : عزارت . ( 6 ) - آ : عصر . ( 7 ) ت : منوى . ( 8 ) ت : مخلي . ( 9 ) ت : معهودست . ( 10 ) - ت : حذف شده .